Suspiros de España

God wilde, met zijn kracht
vier straaltjes zonlicht smelten
en daaruit een vrouw maken.

En toen Hij zijn wil vervulde
in een tuin van Spanje ben ik geboren
als de bloem in de rozenstruik.

Glorieuze aarde van mijn verlangen
gezegende grond van geur en passie
Spanje, aan jouw voeten in elke bloem
zucht een hart.

O, mijn stervende pijn
waarom verwijder je me, Spanje, van jou
waarom trekken ze me weg van mijn rozenstruik.

Ik wil weer zijn
het licht van dat straaltje zon
veranderd in een vrouw
door de wil van God.

O, mijn moeder
o, wie zou kunnen
licht van de dag zijn
en bij het aanbreken van de dageraad
in Spanje herboren worden.

Mijn gedachten
hebben de hemel
met mijn kussen
bedekt
en over Spanje
als druppels dauw
laat ik ze vallen.

In mijn hart
Spanje, kijk ik naar jou
en het echo zal van mijn lied
naar Spanje in een zucht gaan.