Das Ist Berlin
Marlene Dietrich
Dit is Berlijn
De stad Berlijn is door velen bezongen,
Die nu al lang onder groen gras ligt.
Voor ons zijn het slechts herinneringen,
Alsof moeders ons voorlas uit een sprookje.
De een houdt van haar, de ander roddelt weer.
Veel is vergaan, wat ooit stof maakte.
Maar sommige dingen zijn nog steeds zoals gisteren.
Dit is Berlijn, zoals het huilt, en zoals het lacht.
Berlijn, Berlijn, je bent een heet asfalt,
Wie jou niet kent, brandt snel zijn voet.
Waar de moraal woont, woont ook het kwaad
En de kritiek bloeit naast zoete praat.
Berlijn, Berlijn, hier leeft de mens gevaarlijk,
En als hij valt, draait niemand zich om.
Maar als hij valt - dan is het applaus oprecht.
Berlijn, Berlijn, je bent mijn publiek.
Berlijn, Berlijn, als jouw bloemen bloeien
Buiten in de tuinen van de kolonies,
Zie je je staan en ijverig ze begieten
De rozemarijn en ook de selderij.
Voelt moeder haar levens tijd verstrijken,
In het testament wordt snel nog vermeld:
'Vergeet me niet, vaders te begieten' - -
Dit is Berlijn, zoals het huilt, en zoals het lacht.
Dit is Berlijn, zoals het huilt, en zoals het lacht.
