Cuna Pobre

Ay, wat voor schuld heb ik dat ik niet ben geboren
Wat voor schuld heb ik dat ik niet ben geboren
In een mooie wieg met gouden spijlen?
Mijn ouders zijn zo arm dat ze niets hebben gehad
Jouw ouders zijn zo rijk en hebben je alles gegeven

Ik ben een bescheiden man van provinciale afkomst
Die met kracht vecht voor mijn vooruitgang
Ik ben geboren in de treurige wieg die jij, vanaf jouw hoogte
Met minachting aankijkt en met fervor afwijst

Wieg, wat voor lot is jou gegeven
Je bent een gedicht van verdriet
Je bent als een berispt kind
Dat zich alleen troost met zijn tranen

Wieg, wat voor lot is jou gegeven
Je bent een gedicht van verdriet
Je bent als een berispt kind
Dat zich alleen troost met zijn tranen

Maar, maar, maar, leve de mannen!

Ay, mijn leven is altijd bescheiden en zwervend geweest
Mijn leven is altijd bescheiden en zwervend geweest
Als die boer, heb ik alleen hoop
Om de wereld te laten zien dat een man met trots
In staat is om de woeste aanvallen te overwinnen

Daarom stel ik me op als in naam van gerechtigheid
Zoekend, met hen, naar een grote realiteit
Want het is niet het lot dat mijn leven zal verminderen
En ik zal niet verslagen worden, maar degene zijn die overwint

Wieg, wat voor lot is jou gegeven
Je bent een gedicht van verdriet
Je bent als een berispt kind
Dat zich alleen troost met zijn tranen

Wieg, wat voor lot is jou gegeven
Je bent een gedicht van verdriet
Je bent als een berispt kind
Dat zich alleen troost met zijn tranen

Wieg, wat voor lot is jou gegeven
Je bent een gedicht van verdriet
Je bent als een berispt kind
Dat zich alleen troost met zijn tranen

Wieg, wat voor lot is jou gegeven
Je bent een gedicht van verdriet
Je bent als een berispt kind
Dat zich alleen troost met zijn tranen

Wieg, wat voor lot is jou gegeven
Je bent een gedicht van verdriet
Je bent als een berispt kind
Dat zich alleen troost met zijn tranen

Wieg, wat voor lot is jou gegeven
Je bent een gedicht van verdriet
Je bent als een berispt kind
Dat zich alleen troost met zijn tranen

Wieg, wat voor lot is jou gegeven
Je bent een gedicht van verdriet
Je bent als een berispt kind
Dat zich alleen troost met zijn tranen

Maar, maar van goud zal het altijd zijn
De liefde die ik altijd voor jou voel

Wieg, wat voor lot is jou gegeven
Je bent een gedicht van verdriet