Mon Village Du Bout Du Monde
Joe Dassin
Mijn Dorp Aan Het Einde Van De Wereld
De wind waait door mijn koffer
En op mijn pad zijn er gaten
Ik heb zoveel straten gezien, zoveel kerken
Maar de mooiste waren bij ons thuis
Mijn dorp is ver weg
Aan de andere kant van de wereld
En mijn huis is niet meer
Dan een liedje
Zoals de sneeuw
Smelten mijn dromen
Laten we drinken, mijn broeders
De zwervers
Van de Caraïben naar de Filippijnen
Heb ik mijn lijf gesleept
Bijna overal
Maar de paden
Die naar onze heuvels leiden
Hadden zachte stenen
Onder mijn blote voeten
Mijn vrienden
Aan de andere kant van de wereld
Het is wel rechtvaardig, ze hebben me vergeten
Ik stuur ze een duif
Laten we drinken, mijn broeders, op hun gezondheid
De wind waait
Door mijn koffer
Toch is het geluk
Vaak gekomen
Ze is dapper
Wat men ook zegt
Maar je moet niet te veel
Erop slapen
De armoede
Mist soms wat charme
Maar het gras is zacht voor de ongelukkigen
Geen woorden en geen tranen meer
Kom, mijn broeders, om afscheid te nemen
