Bartali

Een mooie bos rozen zou fijn zijn
En ook het geluid van het cellofaan
Maar een biertje trekt meer aan
Op deze plakkerige rubberdag

Ik zit bovenop een paaltje
En denk aan mijn eigen zaken
Tussen de motoren door is er stilte
Die ik je niet kan beschrijven

Oh, wat een afstand in mijn sandalen
Hoeveel zou Bartali hebben afgelegd?
Die droevige neus als een heuvel
Die blije ogen van een Italiaan op vakantie

En de Fransen respecteren ons
Want ze draaien nog steeds om de pot
En jij zegt: We moeten naar de bioscoop
En ga maar naar de bioscoop, ga jij maar

Het is allemaal een complex van dingen
Die ervoor zorgen dat ik hier blijf
Vrouwen zijn soms wel eens chagrijnig
Of misschien moeten ze gewoon plassen

En deze dag zakt weg in oranje
En vult zich met herinneringen die je niet kent
Ik blijf hier graag op de weg
Stofig, als jij wilt gaan, ga dan

En ga maar, ik blijf hier en wacht op Bartali
Onrustig op mijn sandalen
Uit die bocht zal hij verschijnen
Die droevige neus van een blije Italiaan

Tussen de Fransen die zich opwinden
En de kranten die fladderen
Er waait een beetje wind, de natuur blaft
En er is een maan aan de rand van de blauwe lucht

Tussen de Fransen die zich opwinden
En de kranten die fladderen
En jij zegt: We moeten naar de bioscoop
En ga maar naar de bioscoop, ga jij maar