Tu Pálida Voz
Charlo
Jouw Bleke Stem
Ik hoorde je zeggen.. vaarwel, vaarwel...
Ik sloot mijn ogen en verborg de pijn...
Ik voelde je stappen de middag doorkruisen
maar mijn laffe handen konden je niet tegenhouden.
Mijn hart, huilde van liefde
en in de stilte weerklonk jouw stem,
jouw geliefde stem, ver weg en verloren,
jouw stem die van mij was... jouw bleke stem.
In de verlaten nachten, die de wind doet beven,
stralen de koude sterren van spijt
en ik bedrog mezelf dat je weer terugkomt
door de vergetelheid en de tijd los te laten.
Ik voel dat je stappen terugkomen over het vertrouwde pad.
Ik hoor je me noemen, vol van sterfelijke vermoeidheid,
waarom, als ik al weet dat mijn verlangen nutteloos is,
nooit... nooit... zal je komen.
Ik zag je vertrekken, je zei vaarwel,
ik beefde van angst en verborg mijn pijn.
Daarna, denkend dat je niet terug zou komen,
probeerde ik je te bereiken en was je al niet meer van mij.
Mijn hart, bloedde van liefde,
en in de herinnering weerklonk jouw stem...
jouw geliefde stem, ver weg en verloren,
jouw bevroren stem, jouw bleke stem.
