J'En Déduis Que Je T'Aime

Uit de angst je te verliezen
En je niet meer te zien
Uit deze krankzinnige werelden
Die in mijn hoofd spoken
Uit die slapeloze nachten
Waar de gekte me besluipt
Wanneer de twijfel me aanraakt
En mijn hart zwart kleurt
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Ik leid daaruit af dat ik van je hou

Uit de tijd die ik neem
Om alleen aan jou te denken
Uit mijn dagen regerend
Waar jij als een idool heerst
Uit je verlangde lichaam
Dat mijn lichaam in paniek brengt
En de angst bij de gedachte
Dat je met me speelt
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Uit de kou die me omarmt
Wanneer ik je zie
Uit mijn gebroken adem
En mijn bloed dat bevriest
Uit de wanhoop
Die mijn ruimte verkleint
En de pijn
Die je me vaak doet
Ondanks jezelf

Uit de tegenstrijdigheid
Van mijn hoofd en mijn hart
Uit mijn verloren twintig jaar
Die ik in jou besef
Uit je verre blikken
Die soms genoeg zijn
En me doen hopen
Op betere dagen
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Uit het idee dat het einde
Een nieuw begin zou kunnen zijn
Uit mijn verwondde vreugde
Uit je onverschilligheid
Uit alle liefdeswoorden
Die in de wacht staan
Aangezien het voor mij verboden is
Om ze te zeggen
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Ik leid daaruit af
Mijn liefde