Isabelle

Sinds lange tijd was mijn hart met pensioen
En dacht nooit dat ik het weer zou zien ontwaken
Maar bij het geluid van jouw stem heb ik mijn hoofd opgetild
En de liefde greep me terug voordat ik erover nadacht
Isabelle, mijn liefde

Zoals je je vingers tussen de boom en de schors laat glijden
Is de liefde binnengedrongen, heeft zich onder mijn huid gewurmd
Met zoveel aandrang en met zoveel kracht
Dat ik sindsdien geen rust of kalmte meer heb
Isabelle, mijn liefde

De uren bij jou vliegen als seconden voorbij
De dagen zonder jou voelen als jaren
Die mijn liefde een smaak van het einde van de wereld geven
Ze verstoren mijn lichaam net zozeer als mijn gedachten
Isabelle, mijn liefde

Jij leeft in het licht en ik in de donkere hoeken
Want jij sterft van het leven en ik sterf van de liefde
Ik zou tevreden zijn met het strelen van jouw schaduw
Als je me jouw lot voor altijd zou willen geven
Isabelle, mijn liefde