Devi Sapere

Weet je nog te glimlachen
Wanneer het mooie weer verdwijnt
En alleen de treurigheid blijft
En dagen van ongelukkigheid

Weet je dat, in deze angst
Je je waardigheid moet bewaren
Ondanks de pijn die je voelt
Moet je vertrekken zonder terug te keren

Je bidt tot het lot, dat je ontwapent
Uit medelijden, laat me niet sterven
Weet je dat, je de tranen moet verbergen
Maar de wereld is geboren om te lijden

Weet je dat, je de tafel moet verlaten
Wanneer je niet meer van waarde bent voor de liefde
Opstaan met onverschilligheid
Terwijl je in stilte lijdt

Weet je dat, je de pijn moet verbergen
En je verdriet moet maskeren
De haat diep in je verborgen houden
En de hel in je hart hebben

Weet je dat, je als ijs moet blijven
Ook al brandt je hart van wrok
Weet je dat, je het leven moet loslaten
Maar ik hou nog te veel van haar
En afscheid nemen weet ik niet
Weet je echter, ik weet het niet...