Claramente
Chano
Duidelijk
Duidelijk komt de ochtend
En de manen zijn die van gisteren
Dat de pijn niet terugkomt
Vijand die je kent
Maar verdwijnt
En verschijnt
Elke sombere maan
Haar verdriet reisde niet
En ze trok haar riem niet aan
Ze vocht haar oorlogen niet
En omgekeerd, haar roeping
Maar in elk moment
Had ik niet nodig
Clara wilde me niet
Duidelijk, Clara wilde me niet
Kiest me niet en zou me niet kiezen
Als mei sterft, leef ik mijn leven
Clara wilde me niet
De noten klonken
Die je huilde tussen gister en vandaag
Die de vreugde en teleurstelling
Zou verstoren
Ik dacht dat het leven
Was om bij jou te zijn
Maar je wilde me niet
Duidelijk, Clara wilde me niet
Kiest me niet en zou me niet kiezen
Als de zon ondergaat, leef ik mijn leven
Clara wilde me niet
Af en toe reis ik doelloos
Als ik naar de melancholie kijk
En ik herinner me wanneer je lachte
Maar je wilde me niet
Duidelijk, Clara wilde me niet
Kiest me niet en zou me niet kiezen
Als de zon ondergaat, leef ik mijn leven
Clara wilde me niet
