Mentiras

Omdat jij het verzwijgt
Mijn Margarita
Ik, die zo'n goedzak ben
Dode een bloem
En terwijl ik langzaam
De bloemblaadjes plukte
Veel, een beetje en niets
Vroeg ik steeds
Houdt mijn liefde van me?

En die bloeiende bloem
Antwoordde me
Ze zucht altijd
Denkt aan jou
Maar deze keer
Liep de bloem te liegen

Ze moedigde me zo sterk aan
De bloemetjes
Dat op een vroege zondag
Kreeg ik moed
En terwijl jij naar beneden kwam
Naar de kapel
Omhuld door de sneeuw
Van jouw manteltje
Sprak ik over liefde
Bij het geven van je 'ja'
Kleurde je gezicht
Terwijl mijn hart
Een rimpeling gaf
Maar deze keer
Liegde jij

Aura, ik weet dat jij slecht bent
Met mijn liefde
Dat zei mijn moeder
Want ze zag je
Op een nacht onder de maan
Over het pad
Je lippen aanbiedend
Aan een vreemdeling
Die je kuste
Toen riep ik: 'Ik maak je af!'
Mijn hart
Huilde als een kind
Nee! Riep je
En nu zie je
Liegde ik zelf.