Esta Noche Me Emborracho

Alleen, verwelkt, afgeleefd, zag ik haar vanmorgen vroeg
Uit een cabaret komen, mager, met een nek als een kwartje
En een hanger in haar decolleté onder de appel
Scheef, gekleed als een slet, geverfd en flirterig
Haar naaktheid, leek op een geplukte haan
Die bij het opscheppen zijn gescheurde huid liet zien
Ik weet niet hoe ik het nog langer kan volhouden
Toen ik haar zo zag, barstte ik in tranen uit, om niet te huilen

En te denken dat het tien jaar geleden mijn waanzin was
Dat ik zelfs tot verraad ging om haar schoonheid
Dat dit wat nu een puinhoop is
De zoete zonde was waar ik mijn eer verloor
Verliefd op haar schoonheid, nam ik het brood van de oude
Ik werd gemeen en opvliegend
Dat ik geen vriend meer had, dat ik slecht leefde
Dat ik op mijn knieën zat
Zonder moraal, als een bedelaar toen ze wegging

Ik heb nooit gedacht dat ik haar zou zien in een requiem
Zo wreed als die van vandaag
Kijk, als het niet om zelfmoord gaat, dat voor dat rommelstuk
Ik ben wat ik ben
Wrede wraak van de tijd
Die je laat zien wat je ooit hebt liefgehad als een puinhoop
Deze ontmoeting heeft me zoveel pijn gedaan
Dat als ik er langer over nadenk, ik eindig vergiftigd
Vanavond drink ik me dronken
Ik zuip goed, mama, om niet na te denken