Silbando

Een straat in Barracas in het zuiden
Een zomeravond
Wanneer de lucht blauwer is
En het gezang van de Italiaanse boot zoeter klinkt

Met zijn doffe licht, een lantaarn
Flikkert in de schaduw
En in een gang staat een knappe man
Te praten met zijn liefde

En vanuit de diepte van de kade
Klagend in een treurig lament
Brengt het echo een accent
Van een monotoon accordeon

En een gehuil kruist de lucht
Van een zwerfhond
En een peinzende gevangene fluit deze song

Een straat, een lantaarn, zij en hij
En stilletjes nadert
De schaduw van die man
Die door de ontrouwe meid eens werd verlaten

Een zucht en een dodelijke schreeuw
En schitterend tussen de schaduwen
De glans waarmee een mes
Zijn fatale snede geeft

En, vanuit de diepte van de kade
Klagend in een treurig lament
Brengt het echo een accent
Van een monotoon accordeon

En op de klank die de balg maakt
Verlengd in het echo
En de ziel van de milonga
Zegt zijn emotie