Golondrina

Zwaluwen van een enkele zomer
Met constante verlangens naar verre hemels...
Creoolse ziel, zwervend en reizend,
Het willen stoppen is een illusie.

Zwaluwen met koorts in hun vleugels,
Pelgrims dronken van emotie...
Altijd dromend van andere wegen
De gekke kompas van je hart.

Creoolse meid uit mijn dorp, meisje uit mijn buurt,
De zwaluw zal op een dag zijn vlucht stoppen;
Er zal geen wolk zijn in zijn ogen van vage afstanden
En in jouw liefdevolle armen zal hij zijn nest bouwen.

Zijn verlangen naar afstanden zal tot rust komen in jouw mond
Met de zoete geur van jouw oude liefde...
Creoolse meid uit mijn dorp, meisje uit mijn buurt,
Met de vleugels gevouwen zal ook ik terugkeren.

Op jouw wegen die de zeeën kruisen
Bloeit een blauwe spoor van liederen
En bij de betovering van nieuwe landschappen
Klinkt intens jouw heldere touw.

Met jouw zoete zaaien van harmonieën
Hebben verre landen je zien passeren;
Andere manen volgden jouw sporen,
Jouw enige bestemming is altijd vliegen.