Margot

Van veraf zie je je al staan, een sletje vol van schijn
Je bent geboren in de ellende van een achterbuurt-klooster
Er is iets dat je verkoopt, ik weet niet of het je blik is
Of je lichaam dat gewend is aan de kleren van goedkoop katoen
Dat lichaam dat vandaag de verleidelijke ritmes aangeeft
Van de candombe van een tango in de armen van een sukkel
Terwijl je silhouet en je kleurrijke outfit triomferen
Tussen de rook van de sigaren en de champagne van Armenonville

Het zijn leugens, het was geen brutale, luie of arrogante man
Geen oude pooiers die je in de verleiding brachten
Jij rolde in de ellende en dat was niet onschuldig
De waanideeën van een sletje die je in je hoofd had
Sinds de dag dat een magnate je met zijn glans verleidde!

Ik herinner me, je had bijna niets om aan te trekken
Vandaag draag je zijden kleding met rococo-roosjes
Je aanwezigheid irriteert me, ik zou betalen om je niet te zien
Zelfs je naam heb je veranderd zoals je geluk is veranderd
Je bent niet meer mijn Margarita, nu noemen ze je Margot!

Altijd ga je met de sukkels om te doen alsof je wat bent
In een luxe privéruimte van de Petit of de Julien
En je moeder, arme vrouw! Was de hele week aan het wassen
Om de pan op het vuur te houden, met franciscaanse armoede
In het treurige huisje verlicht met kerosine