Lune

Maan oh lieve maan
Vertel me wat mijn lot zal zijn
Vertel me wat mijn rijkdom zal zijn
Maan oh mooie maan
Waar zijn al mijn tuinen gebleven
En mijn vensters op jouw duinen

Vertel me of je van daarboven hoort
Onze levens als ze breken
Als ze buigen
Als ze uitgeput zijn
Of als ze lachen

Maan oh arme maan
Je moet veel grote verdriet hebben gezien
Van eenzaamheid en bitterheid
Lieve maan
Je moet weten hoe het is
Met onze angsten en onze nevelen

Alles wat ons ooit verwarmt dooft op een dag
Alles wat telt is niets meer waard
Oh maan verlicht onze weg

Maan ik heb niets geleerd
Van de dood of van het leven
Of van de eindeloze verdriet
Maar als ik je zie lachen
Krijg ik de neiging om te hopen

Maan oh ronde maan
Je bent onze wanhopige moeder
Onze winden, onze wonderen, en onze schuim
Maan oh blonde maan
We zijn overweldigd
En onze levens trillen als veren

Maar we hebben nog steeds jouw zomernachten
En jouw sterren en jouw schoonheid
En jij, zo zacht, om over ons te waken

Maan ik geloof in niets
Noch in goden, noch in honden
Noch in de onzekere toekomst
Maar als ik je zie stralen
Krijg ik de neiging om te bidden