La Lola

Ze heet Lola en heeft een verhaal
Hoewel het meer een gedicht is dan een verhaal
Haar hele leven was ze op zoek
Nachten van glorie als een dolende ziel
Achter haar mantel van een koude dame
Had ze verschrikkelijke wapens verborgen
Voor de gevechten van het face-to-face
Die ze met voordeel heel goed voerde

Het ging haar slecht van hand tot hand
Van mond tot mond, van bed tot bed
Als een pop die versleten raakt
Wordt ze oud en sleurt de pijn mee

Hoor me, mijn Lola, mijn lieve Lola
Je treurige leven is je treurige verhaal
Maar wat een manier van lopen
Kijk eens hoe trots ze kijkt

Hoor me, mijn Lola, mijn lieve Lola
Je treurige leven is je treurige verhaal
Maar wat een manier van lopen
Kijk eens hoe trots ze kijkt
Hoor me, mijn Lola, mijn lieve Lola
Je treurige leven is je treurige verhaal

Ze was een serene vrouw tot het moment
Dat ze zich snel overgaf aan haar minnaars
Het is tijd voor tranen, het is tijd voor twijfel
Van nostalgie en haar waanzin
Je hebt de troost te weten dat je vol bent
Van oprechte genegenheid en eerlijke liefde
Want niemand kon iets stelen van je kussen
Datgene wat je nu over hebt en wat niemand mist

Het is de tijd van de rimpel die niet vergeeft
Het is de tijd van de vrucht en de verf