P... de Toi

In die tijd leefde ik op de maan
De gelukjes hier beneden waren allemaal verboden
Ik zaaide viooltjes en zong voor niets
En stak mijn poot uit naar de verloren katten

Ah ah ah ah verdomde jij
Ah ah ah ah ah ah arme ik

Op een regenachtige avond, daar wordt er op mijn deur geklopt
Ik haast me om open te doen, vast een nieuwe kat
Verdomme, wat een mooie kat die de storm me bracht
Het was jij, het was jij, het was jij

Met ogen als spleetjes en de kleur van pistache
Heb je je fluweelachtige poot op mijn hart gelegd
Gelukkig voor mij had je geen snor
En je deugd woog niet te zwaar

In de vier hoeken van mijn bohemienleven
Heb je het vuur van je twintig jaar rondgedragen
En voor mij, voor mijn katten, voor mijn bloemen, mijn gedichten
Was jij de regen en het mooie weer

Maar de tijd verstrijkt en maait blindelings
Onze liefde rijpte nauwelijks of al snel
Verbrandde je mijn liedjes, spuugde je op mijn viooltjes
En maakte je het mijn katten moeilijk

Het ergste, verdomde slet
Toen er niets meer in de voorraadkast was
Ben je zonder schaamte gerend, en voor een schnitzel
Je in bed gegooid bij de slager

Het was voorbij, je had de grenzen overschreden
En, afstand nemend van de frivole liefdes hier beneden
Ben ik weer naar de maan gegaan met mijn hoorns
Mijn liedjes, en mijn bloemen, en mijn katten