Nostalgia Decembrina

Vandaag 24 december
En ik zo ver weg van Maracaibo
De jongens
Zullen wel wat aan het drinken zijn
Hoe zal het met de oude vrouw zijn?
Papa, hoe zal het thuis zijn?
En ik hier, herinnerend

Op kerstavond
En ik zou gelukkig moeten zijn
En je ziet, dat is niet zo
Omdat ik niet thuis ben
Ik blijf maar herinneren
Mijn ouders en mijn broers
En ik voel me zo ver weg
Dat ik zou willen terugkeren

En ik hoor een zuliana gaita
In de verte van de nacht
En het verspreidt zich in een overvloed
Die mijn hart doordringt
Ik ontmoet een andere maracucho
En we maken een feest

En ik hoor een zuliana gaita
In de verte van de nacht
En het verspreidt zich zo in een overvloed
Die mijn hart doordringt
Ik ontmoet een andere maracucho
En we maken een feest
(En we maken)
Het feest
(En we maken)
Het feest

We beginnen te zingen
Herinnerend aan Maracaibo
En zo breng ik naar mijn geest
Gaita's van het Monumental
We stellen ons voor
De familie bij elkaar
Daarom zingen we
Vol met grote emotie

En ik hoor een zuliana gaita
In de verte van de nacht
En het verspreidt zich zo in een overvloed
Die mijn hart doordringt
Ik ontmoet een andere maracucho
En we maken een feest

En ik hoor een zuliana gaita
In de verte van de nacht
En het verspreidt zich zo in een overvloed
Die mijn hart doordringt
Ik ontmoet een andere maracucho
En we maken een feest
(En we maken)
Het feest
(En we maken)
Het feest

Ik wacht vol ongeduld
Op de oproep van mijn dierbaren
En die wrede telefoon
Heeft geen genade voor mij
Plots hoor ik het rinkelen
Hallo, zeg ik zo in afwachting
Mijn moeder zegt huilend
"Jongen, fijne kerst"

En ik hoor een zuliana gaita
In de verte van de nacht
En het verspreidt zich zo in een overvloed
Die mijn hart doordringt
Ik ontmoet een andere maracucho
En we maken een feest

En ik hoor een zuliana gaita
In de verte van de nacht
En het verspreidt zich zo in een overvloed
Die mijn hart doordringt
Ik ontmoet een andere maracucho
En we maken een feest
(En we maken)
Het feest
(En we maken)
Het feest