Danza de Los Muertos Pobres

Held wie de doodt, heilig wie niet geniet,
macho wie niet voelt, watje wie huilt,
bescheiden wie niet lacht, fatsoenlijk wie niet danst,
en goed is wie gehoorzaamt;
ik gehoorzaamde en ging naar bed.
En ik droomde dat ik naar een begraafplaats ging om te dansen
En ik knikte naar een meid uit het graf vier,
zij danste op Ferrasco Velero,
en ze nam me mee naar het programma "Kom dansen met Ronald"
En een dans, wraak van de armen
verleidde de lijken die stierven zonder brood,
ze bewogen als gek hun heupen, stop! stop!,
laten ze niet bewegen...

De heup hierheen schommelend,
De heup daarheen, die beweegt.
De heup hierheen schommelend,
De heup daarheen.

Zo is het makkelijker, ik krijg zin om mezelf te gaan liefhebben,
ik wil dit lichaam achterlaten dat dood is van nationaliteit.
De ziel sterft in de sarcofaag van elegantie.
We willen geen doden zijn, obsceen, nee,
de autoriteiten mogen ons niet straffen,
maar de bekken bewegen, bewegen
bewegen, bewegen op een ongepaste manier
met deze dans gaan ze ons martelen.
De morele liga's aangepast
begonnen opnieuw morele waarden voor te stellen,
ze doorzochten grafkelders om ons te pesten
en de stroomstoot kon niet schokken, omdat het beweegt...

De heup hierheen schommelend,
De heup daarheen, die beweegt.
De heup hierheen schommelend,
De heup daarheen.

Held wie de doodt, heilig wie niet geniet,
macho wie niet voelt, watje wie huilt,
bescheiden wie niet lacht, fatsoenlijk wie niet danst,
en goed is wie gehoorzaamt, en subversief wie het niet pikt.