Mercedita

Ik herinner me met heimwee jouw charme, Mercedita
Geurende mooie bloem, ik herinner me dat ik je ooit
Ontmoette op een veld heel ver weg op een middag
Vandaag is er alleen nog heimwee naar deze liefde die verdween

Zo is onze wens geboren met illusie, met veel geloof
Maar ik weet niet waarom deze bloem me pijn en eenzaamheid gaf
Ze ging weg met een andere liefde, zo deed ze me begrijpen
Wat het is om te willen, wat het is om te lijden omdat ik je mijn hart gaf

De tijd verstreek, de velden werden groen
De heimwee bleef alleen maar, diep in mijn hart
Maar ondanks de tijd die al verstreken is, Mercedita
Die herinnering klopt in mijn treurige lied

Zo is onze wens geboren met illusie, met veel geloof
Maar ik weet niet waarom deze bloem me pijn en eenzaamheid gaf
Ze ging weg met een andere liefde, zo deed ze me begrijpen
Wat het is om te willen, wat het is om te lijden omdat ik je mijn hart gaf