Vete De Mí

Jij, die mijn vreugde en jeugd vult
En spoken ziet in de nachten van schemerlicht.
En de geurige zang van het blauw hoort
Ver weg van mij...

Stop niet om te kijken
Naar de dode takken van de rozenstruik
Die verwelken zonder bloesem.

Kijk naar het landschap van de liefde
Dat de reden is om te dromen en te houden...

Ik, die al heb gevochten tegen al het kwaad.
Heb zo'n pijnlijke handen van het knijpen,
Dat ze je niet eens kunnen vasthouden
Ver weg van mij...

Zal ik in jouw leven het beste zijn
Van de nevel van gisteren
Wanneer je me vergeet.

Hoeveel beter is dat vers
Dat we ons niet kunnen herinneren.