La Madrague
Brigitte Bardot
Het Strandhuisje
Op het verlaten strand
Schelpjes en kreeften
Wie had dat gedacht, treuren om de zomer
Die inmiddels is verdwenen
We hebben de vakanties opgeborgen
In kartonnen koffers
En het is triest als je denkt aan het seizoen
Van zon en van liedjes
Toch weet ik goed, volgend jaar
Zal alles weer bloeien, we komen terug
Maar intussen voel ik me verdrietig
Om de zee en mijn huis te verlaten
De mistral zal wennen
Aan het rennen zonder zeilboten
En het is in mijn door de wind doorwaaid haar
Dat hij me het meest zal missen
De zon, mijn grote vriend
Zal me alleen van een afstand verbranden
Denken dat we een beetje boos zijn op elkaar
Omdat we beiden gescheiden zijn
De trein zal me naar de herfst brengen
De stad weer onder de regen vinden
Mijn verdriet zal voor niemand zijn
Ik zal het bewaren als een vriend
Maar op de eerste dagen van de zomer
Zullen alle zorgen vergeten zijn
We komen terug om feest te vieren met de kreeften
Van het zonnige strand
Van het zonnige strand
Van het zonnige strand
