La mort

Wie is die vrouw die door de straten loopt?
Waar gaat ze heen
In de mistige nacht waar een ijzige winter waait
Wat doet ze daar?
Verborgen onder een grote zijden sjaal
Bijna niet te zien, de contouren van haar gezicht
De stad is een witte woestijn
Die ze doorkruist als een schaduw
Onwerkelijk

Wie is die vrouw die door de straten loopt?
Wie is ze?
Naar welke mysterieuze liefdesafspraak
Is ze onderweg?
Ze is net onder een portiek gegaan
En, langzaam, neemt ze de trap
Waar gaat ze heen?
Een deur is opengegaan
Ze is binnengekomen zonder te kloppen
Voor haar

Op een groot bed ligt een man
Hij zegt: Ik zal op je wachten, mijn wrede
In de kamer waar niets beweegt
Heeft ze de gordijnen dichtgetrokken
Op een kussen van rood zijde
Heeft ze haar jas neergelegd
En, mooi als een bruid
In haar lange witte jurk
Van kant
Bukt ze zich over hem, die verwonderd lijkt
Wat zegt ze?

Ze heeft de trap weer genomen, ze is de straten weer ingegaan
Waar gaat deze vrouw, in kant?
Wie is deze vrouw?
Ze is mooi
Het is de laatste bruid
Die komt zonder dat men roept
De trouwe
Het is de vrouw van het laatste uur
Die komt wanneer men huilt
De wrede

Het is de dood, de dood die door de straten loopt
Pas op
Sluit goed je ramen
Dat ze nooit jouw huis binnenkomt
Deze vrouw, dat is de dood
De dood, de dood, de dood