Diles!

Ze zeggen dat wat wij hebben verboden is,
het is een vergif van zonden en een slechte slok van het lot.
Dat we slechts twee geliefden in het geheim zijn,
Dat jij me mijn hele leven ongelukkig zult maken.

Wat kan het me schelen, als ik van je hou, wat kan het me schelen!

Ze zeggen dat dit verhaal voorbij is,
Dat ik blind ben omdat ik nog steeds verliefd ben.
Dat jouw 'ik hou van jou' een vrucht van leegte is
en dat je me op een dag uit je leven zult zetten.
Ze zeggen dat we een schijnvertoning leven en dat het leugens zijn.

Zeg het...
Dat onze liefde zo groot is als het universum,
Dat in dit hart het gevoel overvloedig is.
Tussen onbegrensde middagen van passie,
zeg dat ik leef en sterf om van je te houden, lief!

Slechts door naar je te kijken, voel ik je,
ik raad je tussen strelingen en beloftes.
Ik bouw mijn kasteel,
jij bent mijn balsem, mijn genezing,
jij bent mijn eenzaamheid, mijn bescherming,
de onschuld die me overspoelt.
Jij bent mijn geliefde, jij bent mijn vriendin!

Jij bent de lucht van mijn hemel,
ook al wijzen de mensen naar ons, het zal slechts een muur van poging zijn.
Wij zullen hoog vliegen als de wind,
tussen de immensiteit van een nieuwe lucht.

Refrein:
Zeg het...
Dat onze liefde zo groot is als het universum,
Dat in dit hart het gevoel overvloedig is.
Tussen onbegrensde middagen van passie,
zeg dat ik leef en sterf om van je te houden, lief!

Met de zeilboot van jouw glimlach,
Neem me mee ver weg, genees deze wond.
Waar dromen altijd eeuwig zijn,
Waar verlangen ons lichaam in vuur en vlam zet.

Refrein: