Trinchera

Iedereen eist op zijn manier
Iedereen, ieder voor zich
Heeft zijn eigen persoonlijke manier om de dingen te zien
Dingen die het niet waard zijn om geschreven te worden
Tenzij één van ons zijn rol vergeet

Elke keer dat we naar binnen gingen
Vielen we in de diepste diepte
Als leermeesters van profane parels in een modderige zee
Die, onder water, niet meer kunnen
En een teug lucht zou hen kunnen doden
Als een alien in contact met de atmosfeer

Iedereen rouwt op zijn manier
Iedereen, ieder voor zich
Als er gehuild moet worden, laat het dan op een privéplek zijn
Iedereen naar zijn huis
Naar schuilplaatsen
Dat is de enige kans om in stilte en alleen te zijn

Elke keer dat we naar binnen gingen
Vielen we in de diepste diepte
Als leermeesters van profane parels in een modderige zee
Die onder water niet meer kunnen
En een teug lucht zou hen kunnen doden
Als een alien in contact met de atmosfeer

Toen we dachten dat we de bodem hadden bereikt
Was er nog een bodem dieper
En toen volgde er weer een bodem
En zo bleven we maar dalen

Iedereen, ieder voor zich, elke keer, elke keer, steeds meer
Iedereen, ieder voor zich, elke keer, steeds meer
Iedereen, ieder voor zich, elke keer, elke keer, steeds meer
Iedereen, ieder voor zich, elke keer, steeds meer

Elke keer dat we naar binnen gingen
Vielen we in de diepste diepte
Als leermeesters van profane parels in een modderige zee
Die onder water niet meer kunnen
En een teug lucht zou hen kunnen doden
Als een alien in contact met de atmosfeer