Apnea

Er gaat een eeuwigheid voorbij deze dinsdagavond
Je doet meer pijn dan de ergste pijn die ooit is uitgevonden
De spiegel werpt pijlen van verwijt
Vandaag begint wat al is geëindigd

De hoop is door het raam gesprongen
De slapeloosheid is hier komen wonen
Gisteren heeft alles voor morgen achtergelaten
En morgen, als het er is, ben ik al weg

Ik kan niet ademen
Ik doe aan apneu sinds de dag dat je weg bent
Ik val tot de bodem van de zee
Kras de luchtbel waarin je niet bent
Onmogelijk om te ademen
De zuurstof is uit deze plek verdwenen

Ik geef je dit wanhopige lied
Smaakloos als een maandagmiddag
In elkaar gezakt, val ik naar beneden en stort in
En ik heb niet eens de moed om een lafaard te zijn

Ik kan niet ademen
Ik doe aan apneu sinds de dag dat je weg bent
Ik val tot de bodem van de zee
Kras de luchtbel waarin je niet bent
Onmogelijk om te ademen
De zuurstof is uit deze plek verdwenen

Haast om op te geven en te capituleren
Spiraal naar beneden, diepte in
Amnesie van vechten om te ademen
Verlangen om in eenzaamheid op te geven

Zuurstof die tegen een muur slaat
De hartslag struikelt zonder radar
Het hart bezwijkt voor zijn genade
Sterven zal beter zijn dan herinneren

Ik kan niet ademen
Ik doe aan apneu sinds de dag dat je weg bent
Ik val tot de bodem van de zee
Kras de luchtbel waarin je niet bent
Onmogelijk om te ademen
De zuurstof is uit deze plek verdwenen