Vergangenheit

Niet meer lang
Niet meer lang en dan zijn het tien jaar, verdomme
Tien jaar, tien jaar, verdomme
We zijn zo snel achter onze droom aangerend
Hoe voelt de droom die we hadden, nu aan?
Ik voel me niet uitgeblust
Ik voel me Glutexo, is echt zo
Ik had nu graag de afrekening, waar ik al zo lang op wacht
Kan ik de prijs die je betaalt, ook met kaart?
Dan graag de pijn van de afgelopen tien jaar
Dank je

Van tankstation naar tankstation en winkel naar winkel en winkel rijden
En overal waar we waren, niet veel achterlaten, alleen een paar dingen
Die je verliest, omdat dat nu eenmaal gebeurt
Dat is één van de gevoelens die ik slecht kan verdragen
En als ik me afvraag, nou ja
En als ik me afvraag: Hoe hebben we dit volgehouden zonder te knallen?
Dan heb ik alleen maar antwoorden die me totaal niet bevallen
Maar met een beetje geluk geef ik dat, wat ik krijg, aan het eind terug
Met een beetje geluk

De droom is altijd maar geleend
De droom is altijd maar geleend
De droom is altijd maar geleend
De droom is altijd maar geleend
De droom is altijd maar geleend
De droom is altijd maar geleend
De droom is altijd maar geleend
De droom is altijd maar geleend