En Esta Tarde Gris

Wat een verlangen om te huilen
Op deze grijze middag,
In het getik van de regen
Praat de regen over jou.
Wroeging om te weten
Dat, door mijn schuld, nooit,
Liefde, jou zal ik zien.
Mijn ogen bij het sluiten
Zien jou zoals gisteren,
Trillend terwijl ik smeek
Om opnieuw mijn liefde.
En vandaag is het jouw stem die weer bij me komt,
Op deze grijze middag.

Kom,
Verdrietig zei je tegen me,
Dat in deze eenzaamheid
Mijn ziel het niet meer kan houden...
Kom,
En heb medelijden met mijn pijn,
Want ik ben moe van het huilen,
Van het lijden en wachten
En altijd alleen praten
Met mijn hart.
Kom,
Want ik hou zoveel van je,
Dat als je vandaag niet komt
Ik zal verdrinken in tranen...
Nee,
Het kan niet zo doorgaan,
Met deze liefde in mij gegrift
Als een vloek.

Ik begreep niet
Jouw wanhoop
En vrolijk ging ik weg
Op de vleugels van een andere liefde.
Wat eenzaam en treurig vond ik mezelf
Toen ik zo ver weg was
En mijn bedrog ontdekte.
Mijn ogen bij het sluiten
Zien jou zoals gisteren
Trillend terwijl ik smeek
Om opnieuw mijn liefde
En vandaag is het jouw stem die in mij bloedt.