Romanza

Ik voel het al
Ik voel haar al sterven
Maar ze is kalm, het lijkt erop dat ze wil slapen
Dan met de ogen
Ze komt op zoek naar mij
Dan wordt het verwijderd
Zelfs de laatste sluier
Zelfs de laatste hemel
Zelfs de laatste kus

Ah, misschien is het mijn schuld
Ah, misschien is het jouw schuld
En zo bleef ik denken

Maar het leven
Maar wat is het leven?
Alles of niets
Misschien zelfs geen waarom
Met je handen
Ze komt op zoek naar mij
Dan knijpt hij mij
Langzaam verlaat hij mij
Langzaam knijpt hij mij
Langzaam zoekt hij mij

Ah, misschien is het mijn schuld
Ah, misschien is het jouw schuld
En dus stond ik erbij en keek toe

En ze noemen het liefde
En ze noemen het liefde
En ze noemen het liefde
Een doorn in het hart
Dat doet geen pijn

Het is een woestijn
Deze mensen
Met het zand
Diep in het hart
Jij ook
Dat je mij niet meer hoort
Dat je mij niet meer ziet
Als ik maar de moed had
En de kracht om het je te vertellen
Dat ik bij je ben
Wees gegroet, wees gegroet, wees gegroet Maria

Ah, misschien is het mijn schuld
Ah, misschien is het mijn schuld
En zo bleef ik ook zo
Ik werd zo achtergelaten

Ik voel het al
Dat kan niet meer horen
In stilte
Ze ging slapen
Ze is al gaan slapen