Mattinata

De dageraad in wit gekleed
Opent al de deur voor de grote Zon
Al met haar rozenvingers
Strijkt ze de bloemen zachtjes aan!
Beweegt door een geheimzinnig rillingen
Lijkt de schepping al te zijn
En jij ontwaakt niet, en tevergeefs
Zit ik hier treurig te zingen

Trek ook jij de witte jurk aan
En open de deur voor jouw zanger!
Waar jij niet bent, ontbreekt het licht
Waar jij bent, bloeit de liefde

Waar jij niet bent, ontbreekt het licht
Waar jij bent, bloeit de liefde