Quella Carezza Della Sera

Wanneer mijn vader terugkwam, hoorde ik de stemmen
Ik vergat mijn spelletjes en rende daarheen
Ik verstopte me in de schaduw van de grote tuin
En daagde hem uit om me te zoeken: ik ben hier
Dan werd ik na het avondeten naar bed gebracht
Zij deed het licht uit en ging weg
Ik bleef alleen achter en had angst
Maar ik vroeg niemand: blijf nog even.

Ik weet niet meer hoe het smaakt
Die hoop die ik in mij voelde opkomen
Ik weet niet meer of ik het meer mis
Die zachte aanraking van de avond
Of die drang naar avontuur
De drang om daar weg te gaan.

Die herfstdagen leken eindeloos
Wanneer ik mijn moeder vroeg waar jij was
Ik begreep niet wat die schaduw in mijn ogen was
En begon te denken: ik mis je.