Jigyakuka no Ally

Hoe dan ook, ik moet weggaan
Ze is te veel gekwetst
De gordijnen blijven dicht
Een gebroken kopje
De gesneden kool in de gootsteen
Als ik het liefde noem, vergeef ik alles
De schreeuw van mijn moeder, zelfs gebroken nagels
Met mijn vreselijk vermagerde knieën omarmd
De schuld ligt altijd bij mezelf

Je zei dat ik maar ergens moest verdwijnen
Dat was het moment dat ik het voor het eerst besefte
Er is geen plek waar ik naartoe wil
Ik schreeuwde dat ik hier wilde blijven
Vanuit het raam zie ik de zee in de verte
Vader had deze kamer gekozen, zei hij
Vroeger sprak hij er met vreugde over
Maar moeder komt vanavond weer niet thuis

Ik dacht dat ik één kon worden met die zee
En daarna glimlachte ik een beetje

Zelfkwellende Ally
Zingt tussen de golven
De liefde van een slachtoffer
Wensde tussen de golven
Ik wil omarmd worden

Die leugen die ik op die dag vertelde
Daar heb ik nog steeds spijt van

Omdat alleen ik het weet
Heb ik mijn egoïsme al lang opgegeven
Soms lach ik heel vriendelijk
Dat is de ware aard van mijn moeder
Sinds ik me bewust was, was vader er niet
De reden is nog steeds gevaarlijk
Vanavond kijk ik naar de maan terwijl ik ga slapen
Een naakt meisje in mijn herinneringen

Ik vroeg me af waarom ik wenste
Dat ik één kon worden met die zee

Zelfkwellende Ally
Zingt tussen de golven
De liefde van een slachtoffer
Wensde tussen de golven

Ik wil omarmd worden, die leugen die ik op die dag vertelde
Daar heb ik nog steeds spijt van
Het is pijnlijk en ik heb geen glimlach
Ik rende naar de zee
Een naakt meisje op het zandstrand onder het maanlicht
Vergeef me dat ik twijfelde of ik wel geliefd was
Ik wil niets meer
Dit is mijn laatste egoïsme

Zelfkwellende Ally
Drijft tussen de golven
De liefde van een slachtoffer
Verdronken tussen de golven
Als ik één kon worden met diegene die van me hield
Als vader van me hield
Zou hij me dan omarmen als ik één kon worden met deze zee?
Ik hou nog steeds van je
Ik hou van je.