Fado de Saudade

Fado van de Verlangen

Ik zing de fado voor mezelf
Open de deuren die leiden
Van het hart naar buiten toe
En mijn pijn zonder einde
Die in die gevangenis zit
Komt uit de gevangenis, gaat weg

Oh, mijn stem,
Zonder de bitterheid van jouw tranen
Zou ik niet zingen zoals ik zing
In mijn treurige zang
Oh, mijn liefde
Die de pijn is die ik lijd en huil?
Uiteindelijk, de pijn die ik aanbid
Is voor jou dat ik de fado zing!

Ik zing de fado voor mezelf
Heb het al voor ons twee gezongen
Maar dat was in het verleden
Als het zo is, laat het zo zijn
Je bent me al vergeten
Iedereen heeft zijn eigen fado

De gelukkigste is die van jou, dat weet ik zeker
Het is de fado van de armoede
Die ons naar geluk leidt
Als God het zo heeft gewild
Benijd ik je die overwinning niet
Want de mijne is meer fado-achtig
Het is de fado van de verlangen