Cartas Amarillas
Alvaro Veliz
Gele Brieven
Ik droomde dat de dageraad weer aanbrak
Ik droomde van herfst, al ver weg
Mijn licht is gedoofd, mijn nacht is gekomen
Ik zocht je blik en vond het niet
De regen is gestopt met vallen
Zittend op het strand van vergeten
Vormde, met het zand
Jouw serene beeld
Je haar tekende ik met zeewier
En ik zocht tussen je brieven
Gele
Duizend keer ik hou van je, duizend strelingen
En een bloem die tussen twee bladeren
In slaap viel
En mijn lege armen
Sloten zich
Vastklampend aan de leegte
Proberend mijn jeugd vast te houden
Eindelijk, vandaag ben ik teruggekeerd naar de waarheid
Mijn lege handen hebben je gezocht
Het gras is gegroeid, de zon is in slaap gevallen
Ik roep je en je hoort mijn stem niet meer
En ik zocht tussen je brieven
Gele
Duizend keer ik hou van je, duizend strelingen
En een bloem die tussen twee bladeren
In slaap viel
En mijn lege armen
Sloten zich
Vastklampend aan de leegte
Proberend mijn jeugd vast te houden
