Stefanie

Stéfanie, er is geen pijn zo erg als gelukkig zijn
Je zei gisteravond, hoor me, alsjeblieft, kus me hier
Stéfanie, ik weet dat je hart over mij spreekt
En dat is pijn, Stefanie

Stéfanie, ik was gisteren alleen en vandaag ook
Maar op mijn bed blijft de geur van jouw huid
Ik zie je weggaan, rennen door de gang van het hotel
Het leven is wreed, Stéfanie

Stéfanie, er is een donkere schaduw achter jou
Van jouw tederheid, herinner ik me de turquoise ogen
Je warme voeten, jouw liefdeswoorden in het Portugees
Maar niet voor jou, Stéfanie

Stéfanie, laat me weten of je gaat overleven
Tussen de mensen, de kleur van je haar, Stéfanie
Je moet de eenzaamheid leven die je komt verkopen
Wees meer vrouw, Stéfanie

Stéfanie, ik wil je ook niet, maar jouw liefde
Heeft door het geld de arbeider en de heer vergeten
Dit lied dat naar jou vraagt, dat niet heeft geslapen
Is pure vergetelheid, Stéfanie