A Mis Amigos

Aan mijn vrienden ben ik de tederheid verschuldigd
En de bemoedigende woorden en de omhelzing
Het delen van de rekening met hen allemaal
Die het leven ons presenteert, stap voor stap

Aan mijn vrienden ben ik de geduld verschuldigd
Die me tolereren met de scherpste doornen
De uitbarstingen van humeur, de nalatigheid
De ijdelheden, de angsten en de twijfels

Een fragiel papieren schip
Lijkt soms op vriendschap
Maar nooit kan het daarmee
De meest gewelddadige storm
Want dat papieren schip
Heeft stevig aan zijn stuur vast
Als kapitein en stuurman
Een hart

Aan mijn vrienden ben ik een woede verschuldigd
Die zonder het te willen onze harmonie verstoorde
We weten allemaal dat het geen zonde kan zijn
Om af en toe te discussiëren over onzin

Aan mijn vrienden zal ik nalaten als ik sterf
Mijn toewijding in een akkoord van gitaar
En tussen de vergeten verzen van een gedicht
Mijn arme, onverbeterlijke ziel van een cicade

Een fragiel papieren schip
Lijkt soms op vriendschap
Maar nooit kan het daarmee
De meest gewelddadige storm
Want dat papieren schip
Heeft stevig aan zijn stuur vast
Als kapitein en stuurman
Een hart

Mijn vriend, als deze couplet als de wind
Waar je ook wilt, roept het je
Je zult meervoudig zijn, want dat eist het gevoel
Wanneer je de vrienden in je ziel meedraagt