Malena

Malena zingt de tango als geen ander
En in elk vers legt ze haar hart
Als onkruid uit de buitenwijken, haar stem parfumeert
Malena heeft verdriet van de bandoneon

Misschien daar in de kindertijd, haar stem als een leeuwerik
Nam die donkere toon uit de steeg
Of misschien die romance die ze alleen noemt
Wanneer ze verdrietig wordt door de drank

Malena zingt de tango met een schaduwstem
Malena heeft verdriet van de bandoneon

Jouw lied heeft de kou van de laatste ontmoeting
Jouw lied wordt bitter in het zout van de herinnering
Ik weet niet of jouw stem de bloem van een verdriet is
Ik weet alleen dat ik bij het geruis van jouw tango's, Malena
Je beter voel, beter dan ik

Jouw ogen zijn donker als de vergetelheid
Jouw lippen strak als wrok
Jouw handen, twee duiven die het koud hebben
Jouw aderen hebben bloed van de bandoneon

Jouw tango's zijn verlaten wezens
Die over de modder van de steeg kruisen
Wanneer alle deuren gesloten zijn
En de spoken van het lied blaffen

Malena zingt de tango met een gebroken stem
Malena heeft verdriet van de bandoneon