Estoy Tan Vacío

Zeg me of ik degene was die jouw licht doofde
Als mijn stiltes je zonder bescherming lieten
Er zijn schuldgevoelens die zwaarder wegen dan het lichaam zelf
En nachten die zelfs het lot niet vergeven

Ik zag dat je ogen verduisterden als in de winter
En hoewel ik wist dat het pijn deed, ging ik langzaam weg
Als iemand die vlucht voor zijn eigen reflectie
Omdat hij bang is te zien wat hij heeft veroorzaakt

En nu bewaar ik wat er nog over is van ons
Tussen scheuren van een moe hart
Als je vraagt of ik hier nog ben
Zweer ik, ik ben nooit weggegaan

Ik ben zo leeg, zo gebroken van binnen
Als een oude lantaarn zonder vuur, zonder wind
En hoewel de tijd ons in twee wegen splitst
Zal er altijd een stukje van jou in mijn lot zijn
Ik ben zo leeg, zo vol van jouw naam
Zo vol van wat we waren, en nu niet meer zijn

Je raakte mijn ziel waar niemand komt
Je genas wonden die ik zelf niet meer herinnerde
Aan jouw zijde leerde ik dat liefde veroudert
Maar nooit, nooit slijt het weg

Ik dronk van jouw lach, sliep in jouw verdriet
Dwaalde door jouw borstkas als door mijn huis
En hoewel de wereld schreeuwt dat het te laat is
Hoor ik nog steeds jouw stem in de vroege ochtend

Ik ken jouw angsten zoals ik de mijne ken
Twee oude krijgers die trillen van de kou
En hoewel ik je hand niet meer kan vasthouden
Voel ik je op mijn huid, voel ik je hier, zo dichtbij

Ik ben zo leeg, zo gebroken van binnen
Als een oude lantaarn zonder vuur, zonder wind
En hoewel de tijd ons in twee wegen splitst
Zal er altijd een stukje van jou in mijn lot zijn
Ik ben zo leeg, zo vol van jouw naam
Zo vol van wat we waren, en nu niet meer zijn

Ik bid nog steeds voor jou als ik niet kan slapen
Wanneer de ziel in stilte bloedt
Op een dag, als ik op mijn knieën val
Zal ik alles zeggen zonder angst
Wat ik heb gezwegen uit schaamte
Wat ik heb verloren door onhandigheid
Wat ik heb liefgehad zonder het te zeggen
Wat van binnen is gestorven

Ik ben zo leeg, lief, zo hol en koud
Dat jouw herinnering het enige levende is
En als er morgen niets meer over is
Als het leven me duwt naar een andere ochtend
Neem dan in ieder geval deze waarheid met me mee
Ik heb je zonder pauze liefgehad, en ik adem nog steeds in jouw vergeten.