La signora di 30 anni fa

Mijn onrustige hart
geeft nog steeds geen rust,
steeds wakkerder en onrustiger
geeft zich niet over aan zijn leeftijd.

Vandaag herinnerde het me,
in het grootste geheim,
een dame van
dertig jaar geleden.

In negentienhonderd negentien,
gekleed in voile en chiffon,
ik heb je ontmoet, ik weet niet meer waar,
op straat of op een bal-cotillon.

Ik herinner me alleen je ogen,
licht getekend met een blauwe potlood,
ik zwoer je eeuwig te beminnen.
Je heette ... ik weet het niet meer.

Toen leidde ik je ... ik weet niet meer waar,
en je zei ... ik weet het niet meer.
In negentienhonderd negentien
heette je misschien ... jeugd.