Vía Láctea

Ik draag jouw stem in mijn stem
Ingegraveerd met spuitbus
Jouw spookkus geplakt op mijn onderlip
En de kaart van jouw naaktheid

Ik draag het prisma van jouw ogen
In mijn astronautenhelm
En de verlegen aurora van jouw cellen

En elke nacht onder de Melkweg
Lijken eindeloos als jij er niet bent
En elke nacht, vanuit mijn raam
Roep ik jouw onsterfelijke naam

En soms huilt mijn huid
Wanneer het vervuld is van verlangen
Mijn geest zwelt op met zoveel herinneringen
En ik kan niet meer slapen

En op het tapijt van jouw dromen
Ben ik de zwervende bliksem
Hij valt flauw en lijdt
Maar dooft niet uit

En elke nacht onder de Melkweg
Lijken eindeloos als jij er niet bent
En elke nacht, vanuit mijn raam
Roep ik jouw onsterfelijke naam

Melkweg, Melkweg, Melkweg
Als jij er niet bent
Melkweg, sterrenstelsel, sterrenstelsel

En ik weet dat ik je weer zal vinden