No Dia Em Que Eu Saí de Casa
Zezé Di Camargo & Luciano
Op de Dag Dat Ik Het Huis Verliet
Op de dag dat ik het huis verliet
Zei mijn moeder: Kom hier, jongen
Ze streek door mijn haren
Kijkend in mijn ogen
Begon ze te praten
Waar je ook gaat, ik volg je in gedachten
Altijd waar je bent
In mijn gebeden vraag ik God
Om je stappen te verlichten
Ik weet dat ze het nooit begreep
Waarom ik daar weg wilde gaan
Maar ze weet dat als je groeit
Een kind wordt een vogeltje en wil vliegen
Ik had graag daar willen blijven
Maar het lot wilde me tegenwerken
En de blik van mijn moeder bij de deur
Liet ik achter, huilend, terwijl ze me zegende
Mijn moeder vertelde me die dag
Over de wereld zoals hij is
Het lijkt alsof ze kende
Elke steen waar ik op zou stappen
Altijd naast mijn vader
Verliet ze de kleine stad nooit
Ze zei tegen me: Mijn zoon, ga met God
Want deze hele wereld is van jou
Ik weet dat ze het nooit begreep
Waarom ik daar weg wilde gaan
Maar ze weet dat als je groeit
Een kind wordt een vogeltje en wil vliegen
Ik had graag daar willen blijven
Maar het lot wilde me tegenwerken
En de blik van mijn moeder bij de deur
Liet ik achter, huilend, terwijl ze me zegende
En de blik van mijn moeder bij de deur
Liet ik achter, huilend, terwijl ze me zegende
En de blik van mijn moeder bij de deur
Liet ik achter, huilend, terwijl ze me zegende
