Irmão da Lua, Amigo das Estrelas

Ik ben moe van het verdwalen op de weg
Van deze nacht
Broer van de maan, huilend op de stoep
Vriend van de sterren, op zoek naar genegenheid

Ik moet ook gelukkig zijn
En het moet nu zijn
Anders gaat het leven voorbij bij het breken van de dageraad
En in een oogwenk zijn we alleen

Het hart is moe
Gewond, verlaten,
Het vraagt om liefde
Wil dromen

Een genegenheid, een tederheid
Een nacht
Om de heimwee te stillen
Miljoenen kussen om je te geven

En wanneer je aankomt
Zal de liefde neerdalen
Als aarde en zee, honing en kolibrie
Als rijm en vers, vis en visser

En wanneer je aankomt
Verandert zelfs het weer
Storm wordt kalmte en wind
Alleen jij zal in mijn gedachten zijn

In de nacht
Een diner bij kaarslicht
Na de liefde
Spreekt voor ons

Het regent buiten
Hierbinnen
De zon schijnt te fel
Op onze lakens