Saudade Louca

Nooit meer heb ik van liefde gehoord
Nooit meer zag ik een bloem
Nooit meer een kolibrie
Nooit meer zo'n grote liefde
Die me een dromer maakte
De pijn me brengend om te eindigen

Voor nooit meer en nooit meer
Liefde!
Ik had de manier om te glimlachen
Ik had de moed om me te openen
Ik ben gek van verdriet
Verdriet, verdriet oh
Dat is dol, om jou

De tijd vliegt en vergeeft niet
Het doet alleen maar pijn, eenzaamheid
Wie liefheeft huilt
Huilt wie liefheeft
Wie zegt dat hij niet houdt
Droomt niet tevergeefs
Als we huilen, ja, hebben we verdriet
En durven zelfs, terug te keren
En de oude zin die de wind meeneemt
Was tot ziens en nooit meer