Cantar Alentejano

Ze heette Catarina
Het Alentejo zag haar geboren
Bergbewoners zagen haar leven
Baleizao zag haar sterven
Maaiers in de koude ochtend
Zullen bloemen op haar graf leggen
Het veld werd rood
Van het bloed dat toen vloeide
Kalmeer de woede van het veld
Want jouw tranen zijn nog niet voorbij
Wie Catarina zag sterven
Vergeeft niet aan wie haar doodde
Die witte duif zo puur
Iedereen wil haar voor zichzelf
Het verbrande Alentejo
Niemand herinnert zich jou
Die zwarte zwaluw
Slaat met haar vleugels om te vliegen
Het vergeten Alentejo
Zal op een dag weer voor jou zingen