Tout là-haut

Als we gewoon eens helemaal daarboven zouden gaan
Als we wat hoger zouden gaan
Zou je zien dat de wereld mooi is
Mooi
Als we het echo zouden gaan zoeken
Die de pijn en de angsten geneest
Misschien vind je de woorden
De woorden

Achter de schijnbare leugens
Achter onze maskers van omstandigheden
Onder onze maskers vol hoop
Verbergen zich de breuken van de kindertijd
Van de kindertijd

Zonder dat we het doorhebben, is het daarboven best fijn
We proeven de sterren daarboven
We vergeten onze zekerheden
We koesteren de eenzaamheid
Om een tussenstop te maken daarboven
Om de rust te voeden daarboven
We spelen geen spelletjes meer
We weten eindelijk waarom we bestaan
Kom op, kom

Als we gewoon eens helemaal daarboven zouden gaan
Om beter de kleuren op te nemen
Zouden we ons ego kunnen laten zwijgen, oh
Om het echte van het valse te scheiden
Om in onszelf het beste te zoeken
Vrij als het hart van de vogels
Daarboven

Achter de valse schijn
In onze stenen van de adolescentie
Onder onze maskers vol onbezorgdheid
Slapen de wonden van de kindertijd
Van de kindertijd

Zonder dat we het doorhebben, is het daarboven best fijn
We proeven de sterren daarboven
We vergeten onze zekerheden
We koesteren de eenzaamheid
Om een tussenstop te maken daarboven
Om de rust te voeden daarboven
We spelen geen spelletjes meer
We weten eindelijk waarom we weerstaan

Kom op, kom
Kom op, kom, kom
Kom op
Kom op

Als we gewoon eens helemaal daarboven zouden gaan
Om ons beter te omhullen met zachtheid
Zou je alles met nieuwe ogen zien, oh
Als we onze kwasten weer tevoorschijn haalden
Om met volle kracht te tekenen
De contouren van onze idealen
Daarboven

Achter de domme schijn
In de groef van het bestaan
Onder onze maskers vol hoop
Dragen de brandwonden van de kindertijd
Van de kindertijd

Zonder dat we het doorhebben, is het daarboven best fijn
We proeven de sterren daarboven
We vergeten onze zekerheden
We koesteren de eenzaamheid
Om een tussenstop te maken daarboven
Om de rust te voeden daarboven
We spelen geen spelletjes meer
We weten waarom we bestaan
Vrij, we zijn best gelukkig daarboven

We proeven de sterren daarboven
We vergeten onze zekerheden
We koesteren de eenzaamheid
Om een tussenstop te maken daarboven
Om het doek te laten vallen daarboven
We spelen geen spelletjes meer
We weten eindelijk waarom we weerstaan

Kom op, kom
Kom op, kom, kom
Kom op
Kom op