El Deshielo
Zahara
De Dooi
Het is makkelijk te herinneren, de dooi kwam in augustus
De maand om me op te halen bij de deur
We reisden snel, de lucht in brand
Je raakte me nauwelijks aan, ik begon te ontdooien
Je sprak over je kindertijd, over je vriendelijke buurvrouw
Ze ging naakt naar buiten om het balkon te sluiten
Ik praatte maar door, in een onbereikbaar ritme
Zoals Marv naar Wendy, je luisterde niet meer naar me.
De schil begon te smelten en viel
En mijn huid werd fluorescerend
Hoe lang heb ik in winterslaap gezeten?
Je onderbrak me niet, je wachtte op me.
Je deed me de mannen van de aarde vergeten
Je had de smaak van alle ijsjes
We waren vreemden op dagen zonder regen
Onder de perseïden om ze te zien vallen.
Toen die eindeloze sluimer eindigde
Bleef ik in augustus om te leven
Toen die eindeloze sluimer eindigde
Bleef ik in augustus om te leven
Toen het eindigde.
