カミノコトバ (kami no kotoba)
Yuyoyuppe
De Woorden van de Goden
De betekenis van de naald die ik met liefde gaf
Een bundel van medelijden die rood oplicht, herhaalt zich en verbindt
De littekens zijn al vertrouwd, de brandende onrust
Mooi gepraat stapelt zich op, een bleke harmonie ontkiemt
Iedereen laat daar zijn vervormde draad achter
De waarheid die we angstig verbergen, daar omhuld
De leugen die we tekenden
Ik zag het weer
Ik wenste gewoon
Nog steeds
De onvervulde duisternis, de kerk opent zijn deuren
Sentimenten drijven van de vingers die vallen
De overgebleven realiteit die daar is
Terugspoelen naar de onveranderlijke dagen
De zwarte beest opgesloten in de kooi van de haken
De oren zijn gemaakt, lachen en imiteren, de schijn is al
Het barst los en de ketens vallen
De overgebleven waanzin draait
Donker, de toekomst is eeuwig, onveranderlijk
Zo rustig mogelijk
Ah, de vergelding, pijnlijk
Vandaag weer de stem die ik mezelf liet achtervolgen is berouw
Dit is alles, mijn weerspiegelde wens, harmonie
Iedereen verliest de betekenis, de draad vervaagt
Tussen de lichamen die we betreden
Daar was het
De vervormde wereld
Ik zag het weer
Ik wenste gewoon
Nog steeds
De onvervulde duisternis, de kerk opent zijn deuren
Sentimenten drijven van de gevallen nek
De overgebleven realiteit die daar is
Terugspoelen naar de onveranderlijke dagen
