Immortel

Ik geloof dat ik de winter verkies
Schrijf zijn naam in de sneeuw
Verstopt onder de straatlamp
Kijk ik naar de zee die bevriest
Ik bel mijn moeder niet genoeg, ik bel mijn vader niet genoeg
Alsof ze onsterfelijk zijn
Ik zie hun licht schitteren
Ik ben bang voor de dag dat het dooft
Zeg me wat we zullen worden
Ik mag niet in de duisternis zinken
Ik weet dat ze zich daar niet zullen verstoppen
De wijzer draait, je bent er nog steeds
Het leven wacht niet op je
Je bent of degene die vertrekt of degene die op het perron blijft staan
Kies je kant of je kaarten
Neem de zee, ik laat het achter
Verdomme, ik heb vier levens nodig
Ik ben de laatste piraat op de kaart
Op de rots heb ik al mijn vlekken bewaard
De storm is voorbij
Ik ben al klaar voor de volgende
Ik ben al de grootste saiyan
De tijd heeft ons gescheiden
We gaan verder in de vallei, het hart een beetje gekwetst

Ik ben lang verloren, ja veel te lang
Ik weet dat het tijd kost om te genezen
Het is waar dat de tijden veranderen
Ik ben niet meer zoals vroeger, ik begin te wennen aan de geur van as
Ik ben verre van perfect, ja verre van perfect
Vergeef me, ik heb een gekwetst hart
Ik zal altijd ergens diep van binnen bij jou zijn
Er zijn er niet twee zoals jij!

Op een dag zullen we lachen, op een dag zullen we gaan
Ver weg van de mensen, ver weg van de schaduwen
Ik weet niet of we terugkomen, het maakt niet uit voor de camera's, het maakt niet uit voor het einde van de wereld
Ik ben niet meer bang om alles te verpesten, degene die bang is om te vallen kan nooit lopen
Op een dag zal ik onsterfelijk zijn, mijn echo in de vallei zal nooit meer stoppen
Maak je geen zorgen om mij, klim naar de hemel met of zonder vleugels
Het leven is simpel, hoe meer je terugkijkt, hoe moeilijker het is om vooruit te gaan
Ik ben van de generatie die dingen in hun hoofd heeft die hen opeten en die ze zouden willen verjagen
We zoeken allemaal dezelfde vuurtoren, maar in elk verhaal is er wit en zwart

Maar waar is dat kind gebleven dat grote dromen had, dat de wereld keer op keer wilde opeten
Laat deze wereld je vuur niet doven
Ook al houden ze niet van degenen die te fel branden
Nee, je bent niet zoals hen
Je hart is in brand, laat ze niet zeggen dat ze het beter zouden doen op jouw plek
Ze hebben je in je hart geschoten, in je rug geschoten
Vergeet niet, er zijn er niet twee zoals jij!

Ik ben lang verloren, ja veel te lang
Ik weet dat het tijd kost om te genezen
Het is waar dat de tijden veranderen
Ik ben niet meer zoals vroeger, ik begin te wennen aan de geur van as
Ik ben verre van perfect, ja verre van perfect
Vergeef me, ik heb een gekwetst hart
Ik zal altijd ergens diep van binnen bij jou zijn
Er zijn er niet twee zoals jij!

Ik ben lang verloren, ja veel te lang
Ik weet dat het tijd kost om te genezen
Het is waar dat de tijden veranderen
Ik ben niet meer zoals vroeger, ik begin te wennen aan de geur van as
Ik ben verre van perfect, ja verre van perfect
Vergeef me, ik heb een gekwetst hart
Ik zal altijd ergens diep van binnen bij jou zijn
Ik ben onsterfelijk zoals de groten van deze wereld

Onsterfelijk zoals de groten van deze wereld
Onsterfelijk zoals de groten van deze wereld
Onsterfelijk zoals de groten van deze wereld
Onsterfelijk zoals de groten van deze wereld