Hohoemi no Bakudan

De drukte van de stad
Stoten tegen elkaar, zo alleen
Eindeloze velden
De wind blaast, zo alleen
Waar zou het zijn? De plek waar ik wil huilen?
Teken twee cirkels
Een beetje volwassenheid

Waarom is die muur zo verschrikkelijk zwaar?
De moed en kracht om het te breken
Komt naar me toe
Die strenge mensen laten plotseling zien
Dat het misschien de vriendelijkheid is!
Dank je wel!

Hoe vaak heb ik tot nu toe
Met een vrolijke stem geroepen?
Hoe vaak heb ik tot nu toe
Huilend afscheid genomen?
Waar zou het zijn? Vergelijkend met de hoeveelheid
Schrijf ik het in mijn hart
Een beetje volwassenheid

Waarom is het zo verdrietig, die tijd?
De moed en kracht om het te overwinnen
Komt naar me toe
Die vriendelijke mensen laten plotseling zien
Dat het misschien de strengheid is!
Dank je wel!

Waarom is die muur zo verschrikkelijk zwaar?
De moed en kracht om het te breken
Komt naar me toe
Die strenge mensen laten plotseling zien
Dat het misschien de vriendelijkheid is!

Ik vergeet de tijden die zo leuk zijn niet
Altijd de moed en kracht
Verlies het niet
Ik geef het aan de mensen die zo alleen zijn
Verborgen op de achterkant van mijn lippen
De lachbom!